ای آشنای دشمن و احباب،یا حسین
مهر رُخت همیشه جهانتاب،یا حسین
نام مقدّست گره از کار وا کند
مصداق یا مفتّح الابواب،یا حسین
نامت بوَد جواز عبور از پل صراط
جانم فدای نام تو ارباب،یا حسین
گفتم حسین و توبه ی من هم قبول شد
ای بهترین وسیله و اسباب،یا حسین
داغ تو آن قدَر شده سنگین که جای اشک
ریزد ز دیده این همه خونآب،یا حسین
تو کشتی نجاتی و ما غرقه ی بلا
ما را به حقّ فاطمه دریاب،یا حسین
آتش زدن به مصحف قرآن روا نبود
شیعه از این بلا شده بی تاب،یا حسین
این فتنه از سران یهود آب می خورد
قومی که شد ز خون تو سیراب،یا حسین
تا کی بناست شاهد بی حرمتی شویم
بهر نجات شیعه تو بشتاب،یا حسین
ای که زمین گیر گناهی
ای شهره ی لغو و تباهی
ای بنده ی افتاده در چاه
لا تقنطوا من رحمة الله
ای آن که در عصیان ذلیلی
بر کرده ات داری دلیلی؟
توبه نما در این سحرگاه
لا تقنطوا من رحمة الله
ای آن که مسکین و فقیری
ای آن که در نفست اسیری
ای بنده ی عاصی و گمراه
لا تقنطوا من رحمة الله
حرفت ندارد بویی از من!
از چه کناره جویی از من؟
از معصیت بنما تو اکراه
لا تقنطوا من رحمة الله
بنگر اجل از ره رسیده
بنگر شده مویت سپیده
برگرد از این راه بیراه
لا تقنطوا من رحمة الله
با این همه جرم و خطایت
شرمی نکردی از خدایت!
ای که ز جرمت هستی آگاه
لا تقنطوا من رحمة الله
ای که مرا حرمت شکستی
با من چرا بیگانه هستی؟
اینک بشو با من تو همراه
لا تقنطوا من رحمة الله
مهر علی در سینه داری
از عشق حیدر بی قراری
می بخشمت از بهر آن شاه
لا تقنطوا من رحمة الله
یا رب دوباره وقت دعای سحر شده
این دل برای بزم دعا مفتخر شده
اُدعونی استجب لکم تو خدای من
بر من بشارتی است که وقت نظر شده
با این همه خطا و معاصی ام ای خدا
دیگر دعای نیمه شبم بی اثر شده
من در گناه کردن تو شهره گشته ام
جنس دلم به سختی جنس حجر شده
کاری برای قبر و قیامت نکرده ام
غفلت برای بنده ی دردسر شده
این روزه ها حریف جهنّم نمی شود!
یا رب ببین که بنده ی تو بی سپر شده!!!
رحمی نما وگرنه ز دست تو می روم
حالم شبیه حال دل محتضر شده
هر شب برای حال خودم گریه می کنم
تنها بهای من نم اشک بصر شده
با "یا حسین" به درگه تو رو نموده ام
یعنی که خوان رحمت تو پر ثمر شده
باور نمی کنم که مرا هم خریده ای !
آخر مگر ز عبد فراری چه دیده ای؟
لایق نبوده ام بنشینم کنار تو
با لطف خود مرا به حضورت کشیده ای !
هرگز به روی من نزدی عبد عاصی ام
اصلاً نگفته ای که تو پرده دریده ای !!!
با این همه گناه و خطایی که داشتم
هرگز ندیده ام ز گدایت بُریده ای !
گفتم دگر ز چشم تو افتادم ای خدا
امّا هنوز در بر من آرمیده ای !
من بی توجّهی به تو کردم ولی مُدام
ناز مرا به خاطر زهرا کشیده ای
ماه مبارک است و دلم شد سرای تو
از روح خود دوباره به جسمم دمیده ای
شرم از عذاب نوکر زهرا نموده ای
گفتی بیا که نوکر قامت خمیده ای
وقتی میان کوچه زمین خورد مادرم
آنجا صدای ناله ی او را شنیده ای
رمضان آمده تا پاک ز عصیان گردیم
رمضان آمده مأنوس به قرآن گردیم
رمضان آمده تا لحظه ی افطار و سحر
بر سر سفره ی اطعام تو مهمان گردیم
رمضان آمده با ذکر الهی العفو
خالق فاطمه را دست به دامان گردیم
رمضان آمده از نفس و هوی دور شویم
لحظه ای هم که شده دور ز شیطان گردیم
رمضان آمده بیماری دل خوب شود
در شفاخانه ی رحمان همه درمان گردیم
رمضان آمده با داشتن جوع و عطش
دور از معصیت و شهوت و طغیان گردیم
رمضان آمده تا جامه ی تقوا پوشیم
چند روزی به دل خویش نگهبان گردیم
رمضان آمده خود را بشناسیم همه
زیر سنگ محک روزه نمایان گردیم
رمضان آمده تا طعم عطش را بچشیم
لحظه ای معتکف حضرت عطشان گردیم
رمضان آمده تا روضه بخوانیم سحر
در عزاخانه ی ارباب پریشان گردیم
رمضان آمده یادی ز لب یار کنیم
از غم چوب جفا چشمه ی جوشان گردیم
توفیق نصیبم شده از یار بخوانم
مدّاحی دلدار کنم از دل و جانم
خواهم ز خدا ای هدف خلقت هستی
تا روز جزا زیر لوای تو بمانم
المنةُ لله که من وقف تو هستم
یعنی که گدای تواَم و شاه جهانم!
وقتی که زبان مدح و ثنای تو بگوید
شهد عسلت می چکد از هر دو لبانم
جام دلم از عشق تو گردیده لبالب
این حالت روحانی من گشته نشانم
جز مِهر تو را در دل خود راه ندادم
مِهر تو شود روز جزا خطّ امانم
سرشار شدم از کرَم واسعه ی تو
از فیض تو نشأت ببَرد طرز بیانم
بر طینت من مُهر غلامی تو پیداست
تزریق شده مِهر تو در روح و روانم
سوگند به زهرا که تویی دار و ندارم
گر،اَمر کنی در قدمت جان بسپارم
جبریل فرود آمده از سوی خدایت
حکمی ز خدای احد آورده برایت
آورده برای تو که سلطان جهانی
تاجی که مزیّن شده با نور ولایت
«اقرأ» به تو تلقین بکند یار قدیمی
آوای علی می رسد از غار حرایت
فرمود بخوان نام خداوند جلی را
آن کَس که به هر لحظه کند از تو حمایت
شد واسطه ی فیض خدا حضرت حیدر
یعنی که به دست علی است امر هدایت
تو با علی هستی و علی با تو دمادم
هر جا که تو رفتی،شده او پای به پایت
تو منبع نوری و علی لمعه ی نورت
یعنی که تویی کعبه و او قبله نمایت
آویخته بر گردن من رشته ی لطفت
مملو ز کرامات تواَم،زیر لوایت
من جز تو و حیدر به خدا یار ندارم
جز لطف شما هیچ مددکار ندارم
ای دوستی ات تاج سر عالم و آدم
المنةُ لله که تویی سید خاتم
با خُلق عظیمت همه را شیفته کردی
اسلام ز اخلاق تو شد قبله ی عالم
مشی تو به اسلام علی عادتمان داد
این است صراطی که به قرآن شده اقوَم
تاریخ علی دوستی از ناحیه ی توست
تویم ولایت به تو دادند مُسلّم
واقف به تولای علی چون تو کسی نیست
ای یار قدیمی علی،قائد اعظم!
با دست که شد تاج رسالت بر سر تو؟
این دست خدا بود که گشتی تو معمّم!
معراج،خدا از چه کسی با تو سخن گفت؟
با صوتِ که اسرار خدا بود مفهّم؟
هنگام خداحافظیِ آخر معراج
آیا تو نگفتی به خدا یا علی آن دم؟
بالله که این حمد خداوند ودود است
حیدر به خداوند قسَم،اصل وجود است
قلبم شده امشب حرم حیدر کرّار
جانم به فدای قدم حیدر کرّار
بر طالع من شیعه ی حیدر بنوشتند
نقش است به قلبم عَلَم حیدر کرّار
زنگار،زدوده ز دلم نور ولایت
گردیده دلم جام جم حیدر کرّار
اُفتد به تن دشمن تو لرزه ی سنگین
وقتی شنوَد ذکر و دم حیدر کرّار
در معرکه بر روی زمین ریخته سرها
با چرخش تیغ دو دم حیدر کرّار
روئیده به جان و دل من گلشن مِهرت
از بارش ابر کرَم حیدر کرّار
با نیمه نگاه تو شدم یار ولایت
صد شکر شدم از خدَم حیدر کرّار
از روز ازل تا به ابد دل به تو بستم
از پیر غلامان شما بوده و هستم
امشب سخن به مدح تو آغاز می کنم
لب را به نام نامی تو باز می کنم
در هر زمان که دم ز ولای تو می زنم
بر خَلق آسمان و زمین ناز می کنم
مِهر شما معرّف ایمان من بُوَد
ایمان خویش بر همه ابراز می کنم
وقتی زبان،فضائلتان را بیان کند
خود را به پیش چشم تو ممتاز می کنم
آرامش همیشگی ام ذکر "یا علی" ست
با "یا علی" به سوی تو پرواز می کنم
با نام تو تصرّف عالَم نموده ام
آری به نام توست که اعجاز می کنم
شکر خدا ز روز ازل شیعه ی توأم
حبّ تو را به قلب خود احراز می کنم
هرگز من از مسیر خوارج نمی روم
خود را ز دشمنان تو افراز می کنم
ما را به نام ساقی کوثر نوشته اند
یعنی غلام حضرت حیدر نوشته اند
اسرار آفرینش عالَم،تویی علی
مشکل گشای عالم و آدم ،تویی علی
زنگار غم ز چهره ی احمد زُدوده ای
شادی قلب حضرت خاتم،تویی علی
سر رشته ی امور دو عالم به دست توست
فرمانروا و صاحب پرچم،تویی علی
عرش خدا به نام تو زینت گرفته است
تاج عظیم عرش معظّم،تویی علی
کعبه به دور نام "علی" می کند طواف
حفظ حریم بیت مکرّم،تویی علی
با ذولفقار چون که به میدان قدم نهی
حرز نجات دشمنت آن دم،تویی علی
با رعد و برق تیغ تو دشمن امان نداشت
فرمانروای خطّ مقدّم،تویی علی
حبّ تو باغ جنّت و بُغضت جهنّم است
قسمت گر بهشت و جهنّم،تویی علی
مِهر تو را به مِهر درخشان نمی دهم
کوی تو را به جنّت و رضوان نمی دهم
خورشید پر فروغ ولایت،ابالحسن
الحق تویی چراغ هدایت،ابالحسن
راه نجات ارض و سمایی بدون شک
عالَم بُوَد به زیر لوایت،ابالحسن
نفس نفیس خاتم پیغمبران تویی
لایق شدی برای وصایت،ابالحسن
در لیلة المبیت عیان شد وفای تو
مدح تو را نموده خدایت،ابالحسن
وقتی به روی دوش نبی پا گذاشتی
دستت رسید تا به خدایت،ابالحسن
معراج بی نظیر محمّد بهانه بود
او تشنه بود به لحن صدایت،ابالحسن
ای همتراز خلقت نوری فاطمه
زهرا همیشه پای به پایت،ابالحسن
روز جزا که «یوم یفرّ من الاخیست»
مهرت کند همآره کفایت،ابالحسن
صحن و سرای تو به خدا جنّت من است
از اینکه من غلام توأم،عزّت من است
ای کعبه امشب ناز کن بر آسمان ها و زمین
از این که داری در بغل مرآت ربّ العالمین
ای مولد شیر خدا،ای رشک فردوس برین
وقت طواف روی حق،همراه جبریل امین
برگو به آواز جلی تحمید خود را این چنین
(لبّیک) ای جان جهان،مولا امیرالمؤمنین
در اعتکاف عاشقی،از یار استقبال کن
حجّت قبولِ حق شده،ای کعبه امشب حال کن
بت های کعبه بشنوید آمد خلیل بت شکن
احیاگر دین خدا ممدوح ذات ذوالمنن
پرچم به دوش قافله یار نبی مؤتمن
در هر زمان و هر مکان آگه ز اسرار و علن
اوصاف او از حد برون مدحش فراتر از سخن
خُلقش حسن،خویش حسن،فرزند نیکویش حسن
از هیبت شیر خدا روی زمین افتاده اید
همراه کلّ انبیا ذکر علی سر داده اید
ای فاطمه بنت اسد،الحق که شیر آورده ای
فرمانروای معرکه،شیر دلیر آورده ای
بر خاتم پیغمبران امشب وزیر آورده ای
بر آسمان ها و زمین خیر کثیر آورده ای
بر شیعیان مرتضی امشب امیر آورده ای
بر آفتاب انبیا ماه منیر آورده ای
بازوی ختم المرسلین،جان رسول است این پسر
ابن عم و داماد او،زوج بتول است این پسر
ذکر زمین و آسمان،حیدر امیرالمؤمنین
ذکر همه پیغمبران،حیدر امیرالمؤمنین
ذکر لب پیر و جوان،حیدر امیرالمؤمنین
ذکری که می بخشد توان،حیدر امیرالمؤمنین
ذکری که باشد جاودان،حیدر امیرالمؤمنین
ذکری که شد اکسیر جان،حیدر امیرالمؤمنین
ذکر امیرالمؤمنین ذکر تمام ماسواست
هم ذکر کل ماسوا هم ذکر زیبای خداست
ای فاتح بدر و حنین،سردار خیبر یاعلی
ای آن کسی که خفته ای جای پیمبر یاعلی
یار ضعیفان جهان،خصم ستمگر یاعلی
بر قلب دشمن می زنی همواره آذر یاعلی
در جنگ خندق ضربه ات افضل ز محشر یاعلی
آری فقط مخصوص تو شد نام حیدر یاعلی
با رقص شمشیرت علی،دشمن فراری می شود
هر ضربه ای که می زنی آن ضربه کاری می شود
با چرخش چشمان تو دوزخ گلستان می شود
با یک نگاهت ذرّه هم مهر درخشان می شود
عقل بشر از درک همواره حیران می شود
یوسف اگر بیند تو را در چاه پنهان می شود
آدم به حقّ نام تو مشمول غفران می شود
نوح نبی با حرز تو ایمن ز طوفان می شود
عیسیَ بن مریم با دمش دم از تو هر دم می زند
موسی به ذکر "یا علی" پا در دل یم می زند
خورشید و ماه آسمان یک پرتویی از روی تو
دریای غفران الهی تا ابد منشور تو
آغوش گرم مصطفی گردیده امشب طور تو
هستی سلیمان جهان،خلق دو عالم مور تو
ایجاد می گردد عدم آقا به یک دستور تو
هر ذرّه در عالم بود فرمانبر و مأمور تو
مهرت شده گنجینه ی ما،یا امیرالمؤمنین
حک شد به روی سینه ی ما،یا امیرالمؤمنین
گر چه گنهکار و بدم امّا خریدارم شدی
دیدی غمین و بی کَسم،شمع شب تارم شدی
مشکل گشای عقده های این دل زارم شدی
در راه پُر پیچ و خم دنیا نگهدارم شدی
نازل شدی امشب طبیب قلب بیمارم شدی
با لطف خود در این سرای بی کسی یارم شدی
ای مأمن بیچارگان،الحق تویی خیر کثیر
من سائل کوی توأم یا مرتضی دستم بگیر
شکر خدا که نوکر آل پیمبرم
شکر خدا که شیعه ی زهرا و حیدرم
شکر خدا که لطف شما شاملم شده
شکر خدا که مست می جام کوثرم
شکر خدا که ریشه ی من حیدری بوَد
یعنی ز نسل پُر ثمر پاک قنبرم
شکر خدا که مِهر علی مُهر دل شده
با این حساب زنده ترین قوم محشرم
شکر خدا ز روز ازل با عنایتش
در بحر پُر تموّج کوثر شناورم
شکر خدا که گر چه تهیدست و مُفلسم
امّا ز مهر آل پیمبر توانگرم
شکر خدا که با همه ی روسیاهی ام
خدمت گذار حضرت زهرای اطهرم
او مادری نمود و مرا انتخاب کرد
شکر خدا که فاطمه گردیده مادرم
هر مادری که حضرت زهرا نمی شود
هر بانویی که امّ ابیها نمی شود
ای بانویی که خلقت ما را سبب شدی
تو آمدی و امّ ابیها لقب شدی
تو آمدی که بنده ی پاک خدا شوی
تو آمدی و الگوی فضل و ادب شدی
تو سیب سرخ باغ بهشت ولایتی
روز ازل برای نبی منتخَب شدی
در برخی از روایت ارباب معرفت
گاهی رطب شدی و گهی هم عنب شدی
«نسلی که فاطمی نبوَد نسل ابتر است»
ای برگزیده مژده که عالی نسب شدی
همواره در نماز شب خالصانه ات
از فیض بی نهایت حق،لب به لب شدی
بی اعتنا به پای ورم کرده بوده ای
از بس که غرق طور مناجات رب شدی
ایثار تو ز بس که به عالَم زبانزد است
ضرب المثل برای عجم تا عرب شدی
مصداق «یطعمون علی حبّه» تویی
بنیان گذار واسعه ی مستحب شدی
شام زفاف جامه ی نو هدیه داده ای
آری،گره ز کار دو عالَم گشاده ای
نازل شدی و در دل شیعه حرم زدی
پرونده ی سیاه بشر را قلم زدی
هر شب برای اهل محل می کنی دعا
طرحی برای بخشش کل اُمَم زدی
با عطر جانفزای بهشتی خنده ات
همواره طعنه بر گُل باغ اِرم زدی
شأن نزول آیه ی تطهیر فاطمه است
نازل شدی و سوره ی کوثر رقم زدی
پرچم به دوش قافله ی دین حق تویی
بر قلّه ی عبادت عالَم علم زدی
پشت و پناه حضرت خیبرگشا شدی
همواره در مسیر ولایت قدم زدی
با ذوالفقار نطق و کلام حماسی ات
تیشه به ریشه ی شجر پُر ستم زدی
فانوس نور حضرت حق بودی از ازل
تو آمدی و ظلمت شب را بهم زدی
اصل و اساس و پایه ی توحید،فاطمه است
مهتاب خانواده ی خورشید،فاطمه است
بابا ببین که چشم ترم درد می کند
افتاده ام زمین و سرم درد می کند
بابا ببین که اجر رسالت ادا شده
یعنی تمام بال و پرم درد می کند
آتش شراره زد ز در خانه ام،پدر
دیدم تمام دور و برم درد می کند
میخی رسید و سینه ی من را کتیبه کرد
این سینه ام که شد سپرم،درد می کند
آثار پنجه ها به رُخَم می شود عیان
روی کبود شعله ورم درد می کند
از ضربه های سخت و نفس گیر پشت در
قدّم کمان شده،کمرم درد می کند
وقت نفس زدن به خدا زجر می کشم
این دنده ی شکسته ترم درد می کند
ای یادگار فاطمه که داغدیده ای
در بستری ز غصّه و غم آرمیده ای
آقا سرت سلامت از این که به دوش خود
بار بزرگ ماتم مادر کشیده ای
بی مادری برای تو درد بزرگی است
طعم فراق مادر خود را چشیده ای
شب های فاطمیّه دلت غرق غم شود
تو غصّه دار مادر قامت خمیده ای
قربان شال مشکی و چشمان زخمی ات
آخر مگر چه واقعه ای را تو دیده ای ؟
دارد نفس نفس زدنت می رسد به گوش
از بس میان کوچه و خانه دویده ای !
وقتی که ناله می زنی:" ای وای مادرم "
گویا صدای مادر خود را شنیده ای
هر روز و شب به یاد غمش گریه می کنی
بر جان خود بلای عظیمی خریده ای
آخر چرا به درک وصالت نمی رسم
آقا گمان کنم که ز من دل بریده ای !!!
شعله ی آتش کجا و چشمه ی زمزم کجا ؟
حمله ی طوفان کجا و گلشن خرّم کجا ؟
یاس حیدر از دو چشم کور هم رو می گرفت
قامت زهرا کجا و چشم نامحرم کجا ؟
گفته اند حتی گلی بر صورتش جا می گذاشت
صورت زهرا کجا و سیلی محکم کجا ؟
بی هوا او را زدند و چهره اش تاریک شد !!!
روی ماه او کجا و چهره ی درهم کجا ؟
از چه رو پهلوی او را پشت در بشکسته اند ؟
سرو پیغمبر کجا و قامت پر خم کجا ؟
زخم های او عمیق و بی حد و اندازه اند
زخم های او کجا و دارو و مرهم کجا ؟
پهلوی او بوسه گاه خنجر و پیغمبر است
بوسه ی خنجر کجا و بوسه ی خاتم کجا ؟
در عزای فاطمیّه،دل پریشان می شود
از غم زهرای اطهر دیده گریان می شود
شکر حق می گویم از این که دل سرگشته ام
بر سر خوان کرامت باز مهمان می شود
مجلس روضه بهشت عاشقان فاطمه است
هر که می آید به جنّت،غرق احسان می شود
قطره ی اشکی اگر ریزم برای فاطمه
نامه ی اعمال من خالی ز عصیان می شود
فاطمیّه جلوه بر ماه محرّم می کند
چون که غم های حسینیّان دو چندان می شود
تسلیت می گویم ای صاحب عزای فاطمه
از غمت عالم دوباره بیت الاحزان می شود
از شرار آتش چادر نماز مادرت
سینه ی محزون تو نالان و سوزان می شود
روز و شب از پلک چشمان ترت خون می چکد
زخم های پلک چشمانت نمایان می شود
چهره ی نیلی مادر،غصّه دارت کرده است
ناله ات با دیدن رویش فراوان می شود
انتقام سیلی زهرا به دستان شماست
منتقم ! پس کی به سر دوران هجران می شود
می کشد آتش زبانه از در کاشانه ام
می زند شعله زبانه از پر پروانه ام
پشت در چادر نماز فاطمه آتش گرفت
ناگهان خاکستری شد رنگ درب خانه ام
دنده های سینه ی زهرای من شد جا به جا !
از فشار میخ در پژمرده شد دردانه ام
خواستم تا یاری زهرا کنم،امّا عدو
ضربه ای زد با غلاف خنجرش بر شانه ام
من که بودم مرد خیبر،دست هایم بسته شد
دید آن جا حال من را گوهر یکدانه ام
غیرت زهرا به جوش آمد به دنبالم دوید
بین کوچه ناله می زد همسر حنّانه ام
دست قنفذ بی هوا بر صورت زهرا نشست
در میان خاک و خون افتاده بود ریحانه ام
ای خدا بر غنچه ی پژمرده ام،محسن،قسم
تا ابد با دشمن خونخوار او بیگانه ام
من تشنه ی یک قطره از جام وصالم
کی می دهی بر دیدن رویت مجالم ؟
کم کم غروب عمر من گردد نمایان
رحمی نما که عاقبت رو به زوالم
آقا دگر با دوری تو خو گرفتم !
طی می شود بی یاد تو هر ماه و سالَم !!!
می خواستم تا پر کشم سوی تو،امّا
بار گناهانم شکسته هر دو بالم
دست گنه آخر مرا کرده زمین گیر
از بس که من در زندگی بی اعتدالم !
بی چشم و رویی کردم و قلبت شکستم
آقا به جان مادرت بنما حلالم
دیگر حنای توبه ام رنگی ندارد
در پیش چشمان تو ای مظلوم عالم
با این بدی هایی که در حقّت نمودم
فهمیده ای که بهر تو وزر و وَبالم
محض رضای مادرت دستم گرفتی
با مجلس روضه نمودی اتّصالم
گفتی که این باشد غلام مادر من
دادی به من سوز دل و اشک زلالم
وقتی سرت را روی بالش می گذاری
خونآبه می گردد ز پهلوی تو جاری
دیشب عوض کردی لباس خونی ات را
امّا دوباره شد لباست لاله کاری !!!
زهرا مگر میخ در خانه چقدر است ؟!!!
هر دفعه باید پیرُهن را دربیاری
پهلوی تو خواب و خوراکت را گرفته
از درد پهلو تا سحرگه بی قراری
با من نمی گویی چه آمد بر سر تو ؟!!!
بانو شبیه مجتبایم راز داری
اشک جگردارت ز چشمانت روان است
با خنده های بی شکیب زخم کاری
درد کمر دیگر امانت را بریده !
حتّی توانِ راه رفتن هم نداری
دردانه ی من زیر لب آهسته گوید
چادر نماز خاکیت شد یادگاری
امیدوارم بعضی از اشعاری را که در این وبلاگ می گذارم،مورد قبول اهل بیت واقع شود .
